“การมอบมรดกให้ลูกหลาน” หากพวกเขาไม่ดูแล…สามารถเรียกคืนได้!!

การให้ ก็คือการยกให้ตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ถ้าได้เมื่อเจ้าของตายแล้ว เรียกว่ารับมรดกนะครับ
สำหรับการให้ที่ให้แก่กันตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่นั้น โดยหลักแล้วต้องถือว่าให้แล้วให้เลย เป็นการยกกรรมสิทธิ์ให้ขาด เรียกคืนไม่ได้ เว้นแต่จะมีเหตุเรียกคืนตามกฎหมาย ดังนี้
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 531 อันผู้ให้จะเรียกถอนคืนการให้เพราะเหตุผู้รับประพฤติเนรคุณนั้นท่านว่าอาจจะเรียกได้แต่เพียงในกรณีดังจะกล่าวต่อไปนี้
1) ถ้าผู้รับได้ประทุษร้ายต่อผู้ให้เป็นความผิดฐานอาญาอย่างร้ายแรงตามประมวลกฎหมายลักษณะอาญา
2) ถ้าผู้รับได้ทำให้ผู้ให้เสียชื่อเสียง หรือหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรง
3) ถ้าผู้รับได้บอกปัดไม่ยอมให้สิ่งของจำเป็นเลี้ยงชีวิตแก่ผู้ให้ ในเวลาที่ผู้ให้ยากไร้และผู้รับยังสามารถจะให้ได้

แต่มีข้อแม้นะครับ ผู้ให้อาจถอนคืนการให้ไม่ได้ หากว่าได้ใจอ่อนให้อภัยไปแล้ว หรือปล่อยให้เวลาได้ล่วงเลยไปเป็นเวลา 6 เดือน และในทุกกรณี(ไม่ว่าจะอภัยไปแล้วหรือไม่) เขาห้ามฟ้องคดีเรียกคืนการให้ เมื่อพ้นเวลาสิบปีภายหลังเหตุการณ์

 

ขอเพิ่มเติมนะครับ ว่าการให้นั้นแม้ว่าจะถูกประพฤติเนรคุณ ก็ไม่อาจถอนคืนได้โดย กฎหมายบัญญัติไว้ในมาตรา 535 ดังนี้

มาตรา ๕๓๕ การให้อันจะกล่าวต่อไปนี้ ท่านว่าจะถอนคืนเพราะเหตุเนรคุณ
ไม่ได้ คือ
(๑) ให้เป็นบำเหน็จสินจ้างโดยแท้
(๒) ให้สิ่งที่มีค่าภาระติดพัน
(๓) ให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา
(๔) ให้ในการสมรส

ขอบคุณข้อมูลจาก : หนังสือ กฎหมายใกล้ตัว กฎหมายน่ารู้ฉบับ “สารพัน-บันเทิง” โดย ธงทอง จันทรางศุ